کاش هرگزنمی دیدمت تاامروزغم ندیدنت رابخورم! کاش لبخندهایت آنقدرزیبانبودندکه

امروزآرزوی دیدن یک لحظه فقط یک لحظه ازلبخندهای عاشقانه ات راداشته باشم! کاش چشمان معصومت به چشمانم خیره نمی شدتاامروزچشمان من به یادآن لحظه بهانه گیرندواشک بریزن.

كاش می دانستی زندگی محبس بی دیواریست و تو محكوم به حبس ابدی و عدالت ستم معتدلیست كه درون رگ قانون جاریست . پس پشت این پنجرها باید ماند چاره ای دیگر نیست

کاش هرگز شب نبود کاش میشد که هیچ کسی تنها نبود کاش میشد دیدنت رویا نبود گفته بودی با تو میمانم ولی رفتی و گفتی که اینجا جا نبود من دعا کردم برای .بازگشت دستهای تو ولی بالا نبود باز گفتی که فردا میرسد کاش روز دیدنت فردا نبود

ای کاش می شد...

ای کاش می شد سکوت غریبانه ی نیلوفر های اسیر مرداب را معنی کرد

ای کاش می شد صحبتهای گل با پروانه را فهمید

ای کاش می شد شکست را نوعی پیروزی دانست

ای کاش می شد بیشتر مهربان بودو باعشق،دیگران را دوست داشت

ای کاش می شد طبیعت را به خوبی درک کرد و به رازهای گل سرخ پی برد

ای کاش می شد دنیا را از دریچه ی دیگری دید و واژه ها را طور دیگری تفسیر کرد

ای کاش می شد دل را با محبت ،پاییز را با گل و آرامش را با قلب پیوند زد