««« love just for u »»»

« تو بمان و دگران »

jostlover — Wed, 18 Nov 2009 09:39:18 GMT

تو بمان و دگران
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از كوي تو ليكن عقب سرنگران
ما گذشتيم و گذشت آنچه تو با ما كردي
تو بمان و دگران واي بحال دگران
مي‌روم تا كه به صاحبنظري باز رسم
محرم ما نبود ديده‌ي كوته‌نظران
دلِ چون آينه‌ي اهل صفا مي‌شكنند
كه ز خود بي‌خبرند اين زخدا بي‌خبران
سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن
كاين بود عاقبت كار جهان گذران
شهريارا غم آوارگي و در بدري
شورها در دلم انگيخته چون نوسفران

« قلم »

jostlover — Thu, 29 Oct 2009 11:19:18 GMT

قلم فقط وقتی بر کاغذ سپید خطی سیاه میکشد که دلمان از زیبایهای خالقمان

غافل باشد اما قلم وکاغذ یاران دیرینه اند و نگارستانی از وجودمان.......

فقط این دو یار جدایی ناپذیرند که می توانند تسکینی بر دلمان باشند و دیگر

هیچ.......

واپسین نفس

jostlover — Fri, 16 Oct 2009 06:26:18 GMT

واپسین نفس

مي ميرم و هنوز نگاهم به سوي توست

لب بسته ام ولي به دلم گفتگوي توست

بر لب رسيده جان و دل از تن نمي كند

مسكين هنوز متصل تار موي توست

هر آرزو كه در دلم آمد ز ياد رفت

آن آرزو كه مانده به دل آرزوي توست

از باغ عشق اگرچه نچيدم گل مراد

دل برنمي كنم كه پر از رنگ و بوي توست

اي ماه محترم شمر اين چشم اشكبار

كاين اشك اعتبار من و آبروي توست

جورت كشم به مهر كه اين خلق وخوي من

سوزي دلم به قهر كه آن خلق وخوي توست

نقش تو آنچنان شده برجسته در خيال

دل رو به هر طرف كه كند روبروي توست

اي همنفس بيا كه درين واپسين نفس

چشمم به راه مانده و در جستجوي توست

زود است آن نفس كه صبا نيز بي صدا

خشتي ز خانه ي تو و خاكي ز كوي توست

*************************

ز زندگی آموختم که به هر نگاهی دل نبندم

چون هر نگاهی پیام آور عشق نیست

او هرگز منتظر نمانده تا معنی انتظار را بداند...

« خیال تازه »

jostlover — Thu, 15 Oct 2009 22:23:18 GMT

خیال تازه

در سرم هر لحظه مي آيد خيال تازه اي

تا بجويم با نگاري نو وصال تازه اي

ماه بي مهرم اگر معشوق عشقي تازه شد

من چرا عاشق نباشم با خصال تازه اي

قيل و قال كهنه فكران كام جانم تلخ كرد

خواهم آييني كه بخشد شور و حال تازه اي

تا زمان از خاطر من محنتي را مي برد

آسمان مي آورد از نو ملال تازه اي

جلوه ي صورت رها كن جذبه ي سيرت بيار

تا جمالي تازه يابي با كمال تازه اي

چند ماني در ملال از كهنه عادت ها بكوش

تا بجويي زندگاني را مثال تازه اي

گر درخت آرزوها بي ثمر شد غم مخور

باغبان صبر مي كارد نهال تازه اي

دام نو مي گسترم هر شب صبا در دشت شعر

تا به جادوي غزل گيرم غزال تازه اي

« ای که از من بی خبری »

jostlover — Mon, 05 Oct 2009 14:29:18 GMT

تلاش پوچ

چه آسان بر نگاهت دل سپردم

به یکباره دلم را گم نمودم

میان حرفهای پوچ مردم

تو را هر لحظه در قلبم سپردم

چه آسان تو مرا از یاد بردی

نگاهم را پر از اندوه کردی

چه بی خود من تلاش پوچ کردم

ندانستم که بی خود پل شکستم

تمام آرزو های دلم را

به یکباره به دست باد دادم.....

من آنم که در پشت چهره ای خندان ،خون دلها میخورم

من آنم که با خنده های تلخ ، روز را به شب می سپارم

نفرین بر تو و

سرنوشتم

« خدایا!... »

jostlover — Mon, 28 Sep 2009 16:45:07 GMT

خدایا!...

نفس‏های من هیچ نیستند؛ به جز شمارش معکوس دیدار من و تو...

در این جا هیچ خبری نیست. معبد من، بوی تو را دارد...

ملتمسانه‏ترین نگاه خیس ساکتم از آن توست...

من لباس‏های کهنه‏ام را به شوق میهمانی تو با وسواس می‏شویم...

ای عطش آب آگاهی! ای آتش عشق دل دریایی طوفان زده‏ام!

آغاز و پایان من تویی... عاشقانه‏تر از تو، چه کسی را می‏توان دوست داشت؟

« همه دار و ندارم را می‏بخشم »

jostlover — Mon, 28 Sep 2009 16:43:17 GMT

همه دار و ندارم را می‏بخشم

من همه دار و ندارم ، همه گل‏های بهارم

دل پاک و بی‏قرارم

همه را همه را، به نگاه چشم زیبای تو می‏بخشم یار

من همه هفت آسمان را ، همه پیدا و نهان را

هم زمین و هم زمان را

همه را همه را، به تبسم‏های شیرین لبت می‏بازم

همه را می‏بخشم، همه را می‏بازم ، من برایت قصه‏ها می‏سازم

من به سوی عشق تو می‏تازم ، من تمام عاشقان را

همه دل خستگان را ، خوشه ستارگان را

همه را همه را، به شب یلدای گیسوی تو می‏خوانم یار

معنی سرخ غروب و ، همه گفته‏های خوب و

حرم شب‏های جنوب و

همه را همه را، به طلوع روشن صبح تو می‏بخشم یار

من همه دستان پاک و ، همه اعتبار خاک و

ظهر و سینه هلاک و

همه را همه را، به وجود سبز و پربار تو می‏بازم یار

همه را می‏بخشم، همه را می‏بازم

من برایت قصه‏ها می‏سازم

من به سوی عشق تو می‏تازم

خداوندا! عشق الهی، نور ایمان و عشق آهورایی را به ما عطا کن

« از این پنجره، هر روز تو را می‏بینم »

jostlover — Mon, 28 Sep 2009 16:29:18 GMT

از این پنجره ، هر روز تو را می‏بینم

برای خانه‏ام پنجره دیگری ساختم. از این جا، شهر زیباتر است. از این جا،

گل‏های همیشه بهار را

می‏شود دید. از این جا ، می‏شود دنیا را بیشتر دوست داشت ؛ می‏توان

پرنده‏های مهاجر را ستود ؛

می‏شود خستگی روز را به عظمت غروب بخشید. از این جا ، می‏شود دید

که در دل این همه

تاریکی، هنوز هم دل‏های روشن هست ؛ هنوز هم گذشت هست؛ هنوز

نجابت نمرده ؛ هنوز

در کنج گذرگاه‏های خاکستری، برق نگاه عابری خدا را می‏جوید. از این جا

می‏توان دید که سادگی

هنوز هم طرفدار دارد؛ هنوز هم می‏شود با یک دوست پیر شد. دوست

داشتن، هنوز هم از عشق

برتر است؛ هنوز می‏توان بالغ شد؛ محبت کرد؛ شاعرانه پرستید؛

عاشقانه دل سپرد ...

من از این پنجره، هر روز تو را می‏بینم.

« برای تو می نویسم »

jostlover — Tue, 15 Sep 2009 13:31:18 GMT

برای تو می نویسم........
برای تويی كه تنهايی هايم پر از ياد توست...
برای تويی كه قلبم منزلگه عـــشـــق توست...
برای تويی كه احساسم از آن وجود نازنين توست...
برای تويی كه تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...
برای تويی كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است...
برای تويی كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردی...
برای تويی كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردی...
برای تويی كه هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است ...
برای تويی كه سـكوتـت سخت ترين شكنجه من است....
برای تويی كه قلبت پـاك است...
برای تويی كه در عشق ، قـلبت چه بی باك است...
برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...
برای تويی كه عـشقت معنای بودنم است...
برای تويی كه غمهایت معنای سوختنم است...
برای تویی که آرزوهایت آرزویم است.....

بس که دیوار دلم کوتاه است ، هرکه از کوچه ی تنهایی من می گذرد

به هوای هوسی هم که شده سرکی می کشد و می گذرد

« بانتظار دیدار »

jostlover — Mon, 07 Sep 2009 10:40:18 GMT

بانتظار دیدار

در زندگی مواقع انتظار تلختر از سایۀ مرگ است که آهسته و آرام ببالین محتضری

پیش بیاید تو این عذاب را برای من فراهم مکن که تحملش از عهدۀ من خارج است.

هنگامیکه زیر سایۀ درختان بانتظار ملاقات تو دقیقه شماری می کنم رنج مشقت

بی پایان نصیبم می شود که جز سرشک سوزان مداوا نمی پذیرد .

تو این رنج و مشقت بی پایان را نصیب من مکن که ریزش اشک چون شعلۀ لرزندۀ

شمعی جانم را بسوزاند و عمرم را پایان بخشد.

جوانی عمرم بانتظار دیدار تو به پیری رسید و آخرین شب تار من به سپیدی صبح

نیانجامید. در آن ظلمت شب چشم بدر دوختم تا از آن بدر آئی و دیده ام را هنگام

جان دادن روشنی بخشی !

تو این آخرین تمنای مرا رد مکن زیرا که دوست دارم در مردمک چشم ، رویایی از

صورت زیبایت برای ابد باقی بماند!!!

انسان در نهایت شكست باز هم تكیه گاهی همچون خدا دارد

قلب سرزمین عجیبی است. . زیرا هم زادگاه عشق است . . هم آرامگاه آن

قلب شکستن هنر انسان هاست ، گر شکستی قلبی فردا میشکند دگری قلب تو را . . .

گاهی باید کم باشی تا کمبودت احساس شه ، نه اینکه نباشی تا نبودنت عادت شه

دیروزها کسی را دوست می داشتی

این روزها دلتنگی ، این روزها تنهایی

تمام عمر ما به همین سادگی گذشت .

مانند سایه ناپایداریم و مانند خاک بی مقدار از کجا بدانیم که تا فردا زنده خواهیم ماند..

وقتی ناله های خرد شدنت زیر پای باران نوای دل انگیزی شد، چه فرقی می کند برگ سبز کدام درختی

زندگی حكمت اوست ، زندگی دفتری از حادثه هاست ، چند برگی را تو ورق خواهی زد مابقی را قسمت .

نفرین به قسمت و سرنوشت !!!

با تو ای همدرد ای عشق

با تو درمان یافت این دل

خانه ات جاوید آباد

از تو سامان یافت این دل

ای سراپا عاطفه جز یاریت یاری ندارم

ای کلامت شعر بوسه بی تو غمخواری ندارم

آسمان خانه ات یک کهکشان رنگین کمان است

ان نگاهت روشنی چون نو عروس اسمان است

زندگانیت ترانه گریه هایت هایت عاشقانه

واژه هایت ساده گویی گفتگوی کودکانه

با تو ای همدرد ای عشق

با تو بارم در بهاران

مثل یک قطره تو دریا

گم شدن در جمع یاران

با تو ای همزاد همدل

با توام بی باده مستم

سر مپیچم هرگز از ان عهد و پیمانی که بستم

ای سراپا بی نیازی در کنارت بی نیازم

با تو رودم با تو ابرم هم نشیبم هم فرازم